झापा । कनकाई नगरपालिका–५ बेनुबाजाका २६ वर्षीय उमेश खाती वैदेशिक रोजगारीको सपना बोकेर अबुधाबी पुगेका थिए। तर केही महिनामै उनको जीवनमा यस्तो बज्रपात भयो, जसले एउटा सिंगो परिवारको भविष्य नै अन्योलमा पारिदिएको छ।
आर्थिक अभावका बीच घरको छानो फेर्ने र परिवारलाई सुखी बनाउने उद्देश्यले २०८१ मंसिर ११ गते उनी विदेशिएका थिए। त्यतिबेला उनकी श्रीमती गर्भवती थिइन्। विदेश पुगेको ११ दिनमै छोरी जन्मिएको खुसी उनले पाएका थिए।
तर त्यसपछि अचानक उनको स्वास्थ्य अवस्था बिग्रियो। उच्च ज्वरो आएपछि शौचालय जाने क्रममा उनी ढले र अस्पताल पुर्याइए। चिकित्सकका अनुसार उनलाई ‘मेनिन्गोकोकल’ संक्रमण भएको थियो, जसले शरीरमा गम्भीर असर पार्यो। संक्रमणका कारण उनका दुवै हात र खुट्टा कुहिन थालेपछि अन्ततः नेपाल फर्काइयो।
नेपाल फर्किएपछि त्रिभुवन विश्वविद्यालय शिक्षण अस्पताल मा उपचारका क्रममा उनका दुवै हात र खुट्टा काट्नुपर्यो। हाल उनी घर फर्किएका छन्, तर शारीरिक रूपमा पूर्ण रूपमा अशक्त बनेका छन्।
उनको उपचारमा ठूलो खर्च लागेको छ। परिवारले घरका पशुचौपायासमेत बेच्नुपरेको छ भने स्वदेश तथा विदेशमा रहेका नेपालीहरूले आर्थिक सहयोग जुटाइरहेका छन्।
२६ वर्षको उमेरमै जीवनको यस्तो मोड सामना गर्नुपर्दा उमेश भावुक हुँदै भन्छन्— “यो ऋणको बोझबाट कहिले मुक्त होइएला?”
बुढेसकालको सहारा मानिएको छोरा आफैँ असहाय बनेपछि उनका बुबा टेकबहादुर खाती गहिरो चिन्तामा छन्। सानो छोरी र श्रीमतीसहितको परिवार अहिले भविष्यप्रति अन्योल र पीडामा डुबेको छ।
उमेशको यो कथाले वैदेशिक रोजगारीको कठोर यथार्थ मात्र होइन, एक परिवारको टुटेको सपना पनि उजागर गरेको छ।






